LXVII
[ Kap. 59 ]
De vitio ingratitudinis.
1'
Qui sibi vult fieri offitium bonitatis amicum
2'
Atque operas promptas appetit alterius :
3'
Est tamen ingratus : nec munera prompta vicissim
4'
Offitii pręstat : nil probitatis habet :
De ingratis
Quicunque tibi ali⸗
quid operatus fue⸗
rit : statim ei merce⸗
dem restitue . Et
merces mercena⸗
rii tui apud te om⸗
nino non remane⸗
at Fecundos decet
imitari agros qui
multo plus reddunt
quam acceperunt. Omnes
sapientes odere in⸗
gratos. Ingratitu⸗
do exsiccat fontem
bonitatis.
1
Est fatuus qui multa petit : semperque reposcit
2
Offitium alterius : & negat ipse vices :
3
Qui sibi vult fieri quicquam : debebit honores
4
Reddere / & æquiualens munus amicitię.
i. iii.

GW5061_137_Basel_i3r
1
C. de liber. &
eo. li. l. i. & . ii.
xii. q. ii. octa.
Belege