GW5061/B57
i1r
LXV
[ Kap. 57 ]
De prędestinatione.
1'
Qui precium poscit quod non meruisse videtur :
2'
Atque super fragilem ponit sua brachia cannam :
3'
Illius / in dorso cancrorum / semita stabit :
4'
Deuolet inque suum rictum / satis assa columba.
Pręscientia dei.
Elegit nos in ipso
ante constitutionem
mundi vt essemus
sancti & immacula⸗
ti in conspectu eius
in caritate qui pręde⸗
stinauit nos in ado⸗
ptionem filiorum .
Omnes quidem prę⸗
sciti pauci vero ad
vitam prędestinati
Nouit deus qui sunt
eius : ex his nemo
seducitur.
1
Scire nefas homini quę sit diuina voluntas :
2
Quidve deus statuat : quis finis : quę sibi merces :
3
Hęc fatui quęrunt : quibus est nimis anxia cura
4
Nosse : quod a superis decernitur : atque probatur.
i. i.
i1v

FOLIO
5
Pręcipue iccirco fatuos hoc carmine verso :
6
Ignaui qui sunt : qui vix elementa sacrarum
7
Gustarunt legum : docti tamen atque periti
8
Esse volunt : librosque reuoluunt : more sinistro.
9
Exponunt falso / quod sanxit diua voluntas.
10
Arbitrioque suo scripturam & dogmata sacra : :
11
Atque reluctantem conantur vertere sensum :
12
Audi igitur fatuos : qui sęuo errore trahuntur :
13
Audacesque volunt superum depromere mentem :
14
Audi quę referant stulta & petulantia verba :
15
Si deus æternam requiem sedemque bonorum
16
Pręscripsit cuiquam : nihil est quod vertere possit
17
Aut mutare : sibi statuit quod diua potestas.
18
Sed deus ad pœnas si quem pręscripsit auerni :
19
Tartereis tenebris si quem damnauit & vmbris :
20
Hunc nihil eripiet. tanquam deus optimus auctor
21
Omnipotens non sit : non iustus : non metuendus.
22
Dat precium nulli nisi qui meruisse videtur.
23
Pro meritis reddi : debentur pręmia iustis :
24
Iniustos pœnas dignum est perferre minaces.
25
Qui domino seruit sincero pectore : leges
26
Et fidei obseruat : precium & votumque capescet.
27
Desine stulte precor superum confringere fatum.
28
Nos deus omnipotens ad gaudia magna creauit :
29
Omnibus & nobis cœlorum regna parauit.
30
Non vult quod nigri subeamus tartara ditis :
31
At propria ruimus culpa superosque negamus
32
Reddere qui iustis animis pia gaudia possunt.
33
Desine stulte loqui : petulans compesce labellum :
34
An vigulo cacabus dicet : cur vrceus haud sum?
35
Sic placet artifici. bene qui bona cuncta parauit
GW5061/B57
i1r
LXV
[ Kap. 57 ]
De prędeinatione.
1'
Qui precium poſcit quod non meruie videtur:
2'
At ſuper fragilem ponit ſua brachia cannam:
3'
Illius/in dorſo cancrorū/ſemita abit:
4'
Deuolet in ſuum rium/ſatis aa columba.
Preſcien
tia dei.
Elegit nos in ipſo
a cōitutionem
mūdi vt eemus
ſani & īmacula
ti in cōſpectu eiꝰ
in caritate ꝗ de
inauit nos ī ado
ptionem filiorū .
Omnes quidē ⸗
ſciti paucivero ad
vitam deinati
Nouit deus ꝗ ſūt
eius:ex his nemo
ſeducitur.
1
Scire nefas homini quę ſit diuina voluntas:
2
Quid ve deus atuat:quis finis:quę ſibi merces:
3
Hęc fatui quęrunt:quibus e nimis anxia cura
4
Noe:quod a ſuperis decernit:at ꝓbat.
i.i.
i1v

FOLIO
5
Pręcipue iccirco fatuos hoc carmine verſo:
6
Ignaui qui ſūt:qui vix elementa ſacrarū
7
Guarunt legū:doi tamen at periti
8
Ee volunt:libroſ reuoluunt:more ſiniro.
9
Exponūt falſo/quod ſanxit diua voluntas.
10
Arbitrio ſuo ſcripturam & dogmata ſacra: :
11
At reluantem conant vertere ſenſum:
12
Audi igitur fatuos:qui ſęuo errore trahunt:
13
Audaceſ volūt ſuperū depromere mentem:
14
Audi quę referant ulta & petulantia verba:
15
Si deus æternam requiem ſedem bonorum
16
Pręſcripſit cuiꝗᷓ:nihil e quod vertere poit
17
Aut mutare:ſibi atuit quod diua poteas.
18
Sed deus ad pœnas ſi quem pręſcripſit auerni:
19
Tartereis tenebris ſi quem damnauit & vmbris:
20
Hunc nihil eripiet.tanꝗᷓ deus optimus auor
21
Omnipotens non ſit:non iuus:non metuendus.
22
Dat precium nulli niſi qui meruie videt.
23
Pro meritis reddi:debent pręmia iuis:
24
Iniuos pœnas dignū e perferre minaces.
25
Qui domino ſeruit ſincero peore:leges
26
Et fidei obſeruat:precium & votum capeſcet.
27
Deſine ulte precor ſuperū confringere fatum.
28
Nos deus omnipotens ad gaudia magna creauit:
29
Omnibus & nobis cœlorum regna parauit.
30
Non vult ꝙ nigri ſubeamus tartara ditis:
31
At propria ruimus culpa ſuperoſ negamus
32
Reddere qui iuis animis pia gaudia pount.
33
Deſine ulte loqui: petulans compeſce labellū:
34
An vigulo cacabus dicet:cur vrceus haud ſum?
35
Sic placet artifici.bene qui bona cuna parauit

1
Ad ephe. i
de pe. dis. iiii.
c. benedictus
ii. thimo. ii
Belege

5
Ad Roma. i.
prouer. xxvi.
Belege

8
Hiero. in prolo⸗
go biblię.
Belege

15
Grego. in dia.
xxiii. q. iiii.
obtineri
Belege

18
Iohan. vi.
Belege

21
xxiiii. q. iiii.
Nabuchodo⸗
nosor
Sapien. x.
Hiehemię. li.
prouer. xxiiii
Ecclesi. xii.
Belege

27
Math. xvi.
Ad Roma. ii.
Apoca. xxii.
Belege

34
Esaię. xlv.
Ad Rom. ix.
Belege