XXX
[ Kap. 19 ]
De nimia garrulitate.
1'
Qui linguam frenat : rictus compescit & oris :
2'
Mens angore huius tristiciaque vacat.
3'
Qui loquitur temere cadit in discrimina : sicut
4'
Quę pullos prodit murmure pica loquax.
Garrula
lingua.
Omnis natura besti⸗
arum & volucrum &
serpentum & cetero⸗
rum domantur & do⸗
mita sunt a natu⸗
ra humana : linguam
autem nullus hominum
domare potest Inqui⸗
etum malum plena
veneno mortife⸗
ro. ipsa maculat
totum corpus etc.
Qui custodit os
suum custodit animam
suam : qui autem inconsi⸗
deratus est ad loquen⸗
dum sentiet mala.
1
Garrulus atque loquax qui tempore blacterat omni
2
Ad nauem is properet fatuam : conscendat in arcem.
3
Carbasa ventus agit : fatui properate loquaces.
4
Sunt plures quorum est summa oblectatio vitę :

GW5061_063_Basel_d6r
1
proue. xiii. & . x
Ps. cxxxix.
Eccle. ix.
Iacobi. iii.
Belege