LXV
[ Kap. 57 ]
De prędestinatione.
1'
Qui precium poscit quod non meruisse videtur :
2'
Atque super fragilem ponit sua brachia cannam :
3'
Illius / in dorso cancrorum / semita stabit :
4'
Deuolet inque suum rictum / satis assa columba.
Pręscientia dei.
Elegit nos in ipso
ante constitutionem
mundi vt essemus
sancti & immacula⸗
ti in conspectu eius
in caritate qui pręde⸗
stinauit nos in ado⸗
ptionem filiorum .
Omnes quidem prę⸗
sciti pauci vero ad
vitam prędestinati
Nouit deus qui sunt
eius : ex his nemo
seducitur.
1
Scire nefas homini quę sit diuina voluntas :
2
Quidve deus statuat : quis finis : quę sibi merces :
3
Hęc fatui quęrunt : quibus est nimis anxia cura
4
Nosse : quod a superis decernitur : atque probatur.
i. i.

GW5061_133_Basel_i1r
1
Ad ephe. i
de pe. dis. iiii.
c. benedictus
ii. thimo. ii
Belege